Forum PZHGP
FAQ FAQ Szukaj Szukaj Użytkownicy Użytkownicy Profil Profil Zaloguj się, by sprawdzić wiadomo¶ci Zaloguj się, by sprawdzić wiadomo¶ci Rejestracja Rejestracja Zaloguj Zaloguj
Obecny czas to Wto Lip 16, 2019 17:11 Zobacz posty bez odpowiedzi
NajgroĽniejsze choroby gołębi i przykłady ich leczenia
Napisz nowy tematOdpowiedz do tematu
Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat
Autor Wiadomo¶ć
RyszardTosnowiec




Doł±czył: 21 Mar 2009
Posty: 2412
WysłanyWysłany: Wto Lut 03, 2015 11:58
PostTemat postu : NajgroĄniejsze choroby gołębi i przykłady ich leczenia
Odpowiedz z cytatem


NajgroĄniejsze choroby gołębi i przykłady ich leczenia



Praktyczne porady



Choroby gołębi przysparzaj± nam dużo trudno¶ci w rozpoznawaniu i dalszym ich leczeniu. W większo¶ci przypadków, bez badań laboratoryjnych trudno je zdiagnozować. Z czasem nabieramy do¶wiadczenia - z niektórych specyficznych objawów, z przyczyn, które mogły je spowodować – domy¶lamy się z czym mamy do czynienia. Trudno¶ci wynikaj± z tego, że patogeny najczę¶ciej niewidoczne s± gołym okiem, a objawy przy wielu chorobach s± podobne. W wyniku osłabienia jedn± chorob±, do głosu dochodz± infekcje wtórne i ptaki równolegle choruj± na kilka chorób.



Często traktujemy choroby gołębi podobnie jak nasze. Katarek, biegunka, lekarstwo i po problemie. Dla ptaków wiele z nich jest “¶miertelnych”, nieuleczalnych i powoduj±cych powikłania. Na przykład s¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±almoneloza – ptaki po przej?ciu choroby często staj? się trudno wyleczalnymi nosicielami. Z tego powodu choroba w stadzie się odnawia. Przyczynia się też do obniżenia płodno?ci (bezpłodno?ć, wczesne zamieranie zarodków, wysoka ?miertelno?ć piskl?t).



Nie zobaczymy postępów w pracy hodowlanej, tam gdzie wła?ciwie nie dba się o głębie. Przyczyn? chorób s? najczę?ciej złe warunki w gołębniku. W skrajnych przypadkach można powiedzieć, że hodowla nie jest hodowl? gołębi, a chorób. Obserwujemy wtedy ci?głe ich nawracanie. W końcu ptaki staj? się coraz bardziej wyniszczone i nieodporne. Robi się zamknięty kr?g. Żal ptaków, czasu, pracy, pieniędzy na leczenie.





Na pocz?tku zajmnijmy się więc warunkami jakie stwarzamy naszym ptakom. Co ma wpływ na rozwój chorób? Gdzie najczę?ciej popełniamy bł?d?



Je?li rasa jest tworem człowieka, to na gołębia powinni?my patrzeć tak, jak na dzikiego ptaka, który jest czę?ci? przyrody i podlega jej prawom.



Czy duże stado wron spędza całe życie pod jednym drzewem, nie mówi?c już o zamkniętym maleńkim domku z oknami, je ze swoich odchodów, pije brudn? wodę w której się k?pie?! Dlaczego dzikie ptaki żyj? oddzielnie, w rozproszeniu, często zmieniaj? miejsce życia i zdobywania pokarmu? Jest to konieczno?ć by przeżyć w ?wiecie, w którym s? zarazki i pasożyty. Mikroorganizmy i pasożyty posiadaj? olbrzymie możliwo?ci rozmnażania, to ich sposób na przetrwanie w przyrodzie. Dla przykładu, w jednym gramie kału może być 10 milionów wirusów, 30 milionów kokcydii. Tak w przyrodzie panuje równowaga.



W gołębnikach stwarzamy warunki burz?ce t? równowagę - na korzy?ć czynników chorobotwórczych! W zasadzie gołębie powinny szybko zgin?ć. Przed chorobami posiadaj? biologiczn? obronę. Jest ni? zdolno?ć organizmów, do nabywania odporno?ci na specyficzne gatunki mikroorganizmów i pasożytów, z którymi konkretnie zetknęły się w życiu. Tak powstaje równowaga w naszym gołębniku, chociaż ptaki będ? tutaj zawsze w gorszym położeniu. Zauważmy, że w tym też im nie pomagamy. Często wozimy ptaki na wystawy, rynek, zamieniamy, kupujemy nowe. ?le jak do gołębnika wchodz? wróble, dzikie gołębie. W efekcie ci?gle sprowadzamy nowe odmiany patogenów.



Popatrzmy jeszcze na budowę ciała ptaków. Układ oddechowy i pokarmowy to otwarte drzwi na ?wiat zewnętrzny, umożliwiaj?ce łatwy dostęp czynnikom chorobotwórczym. U ptaków układ oddechowy zbudowany jest i pracuje inaczej niż u nas. Posiadaj? one worki powietrzne i między innymi z tego powodu s? bardzo wrażliwe na pył, mikroorganizmy. Ptaki maj? trzy razy szybszy metabolizm i przez to potrzebuj? więcej “czystego” powietrza, tlenu. Inn? ciekawostk? jest objęto?ć płuc ptaków – jest ona dużo mniejsza niż u ssaków. Jednak w czasie lotu, dzięki pracy worków powietrznych, układ oddechowy ptaków jest wielokrotnie wydajniejszy niż u ssaków. Tym można tłumaczyć wyj?tkowo dobry stan zdrowia gołębi lataj?cych, w porównaniu z trzymanymi w wolierze.



W przewodzie pokarmowym jest kwa?ne ?rodowisko. W jelicie żyj? bakterie kwasu mlekowego Lactobacillus sp.. Żyj? one w symbiozie z ptakiem i razem z kwa?nym ?rodowiskiem ograniczaj? możliwo?ć swobodnej inwazji bakterii chorobotwórczych. Bakterie chorobotwórcze bytuj? w ?rodowisku zasadowym, więc mog? zarażać wtedy, gdy w jelicie powstan? zaburzenia.



To teoria. Jak wykorzystać j? w praktyce, jak hodować zgodnie z prawami przyrody, biologii? Przyjrzyjmy się warunkom życia w naszym gołębniku. Po do?wiadczeniach z chorobami, pierwsze i najważniejsze co zrobiłem w swoim gołębniku, to wyci?łem cał? ?cianę i zast?piłem j? siatk?. Gołębie niskiej temperatury się nie boj?. Przy temperaturze 20 stopni mrozu potrafi? wyprowadzić młode! Hodowcy gołębi pocztowych rozpoczynaj? lęgi na przełomie XII / I. Możemy więc być pewni, że gołębie dorosłe na pewno poradz? sobie w warunkach zimowych. Je?li kto? boi się mroĄnej wichury i ?nieżycy hulaj?cej po gołębniku, na zimę może t? ?cianę osłonić np. mat? trzcinow?. Przez siatkę przechodzi stała i duża wymiana powietrza, a jednocze?nie uchodzi pył, amoniak. Amoniak podtruwa organizm. Nawet w niewielkiej, ale stałej ilo?ci wyraĄnie przyczynia się do obniżenia odporno?ci na choroby. Takie warunki s? także niesprzyjaj?ce i dla nas, gdy pracujemy w gołębniku. Po drugie - ograniczyłem jedzenie rozsypanego ziarna z podłogi – na wysoko?ci powyżej 20 cm zamocowałem siatkę. Skończyły się problemy z pasożytami! Dzięki siatce gołębnik czyszczę tylko kilka razy w roku. Pojnik jest najważniejszym punktem w gołębniku. Najczę?ciej st?d zaczynaj? się różne infekcje, rzęsistek. Wiemy, że w ?rodowisku wodnym drobnoustroje namnażaj? się szybko. Używam dwóch kompletów pojników. Jedne po wypłukaniu susz? się (!), w drugie nalewam ?wieżej wody. I tak na zmianę. W ciepłym okresie roku pojniki wymieniam rano i wieczorem. Co 1-2 tygodnie pojniki myję agresywnymi, dezynfekuj?cymi ?rodkami. Pamiętajmy też o okresowym czyszczeniu karmników.





Choroby powodowane przez pasożyty:



Rzęsistek, trychomonadoza, czy inaczej tzw. żółty guzek. Rzęsistkiem zarażone s? wszystkie dorosłe gołębie. Dzięki nabytej odporno?ci i dopóki inne czynniki nie osłabi? gołębi, inwazja najczę?ciej jest niegroĄna. Rzęsistek jest niebezpieczn? chorob? dla młodych ptaków, ze względu na brak u nich rozwiniętej odporno?ci i powszechne występowanie pasożyta.



Objawy: pierwotniak bytuje głównie na górnych drogach oddechowych. W wyniku podrażnienia pojawiaj? się objawy katarowe, gło?ne chrypienie. Zmiany w gardle często przybieraj? postać guzków. Rzęsistek atakuje też narz?dy wewnętrzne, szczególnie zwi?zane z układem pokarmowym tj. w?trobę, jelita. Siln? jego inwazję u młodych ptaków łatwo zaobserwować. Objawia się ona biegunk? – mocno uwodnionymi odchodami. Miski lęgowe staj? się mokre, pisklęta siedz? w kałowym błocie, maj? ubrudzone pióra. Szybko chudn?. Osłabione tym pasożytem, łatwo zarażaj? się chorobami wirusowymi i bakteryjnymi (tu szczególnie salmoneloz?) i staj? się ich roznosicielami na cały gołębnik!



Leczenie: stosujemy ?rodki przeciw pierwotniakom, na bazie metronidazolu np.: "Metronidazol 20%", “Awimetronid” - oba dawkowanie 3g/l wody do pojników,przez 7-14 dni, ronidazolu np.: “Ronidazol 10%” - 2,5g/l, “Trichonidazol” - 1g/l, przez 5 dni. Oraz inne np: “Gambakokzid” (kompleksowy ?rodek działaj?cy też na kokcydiozę!) – 10g/l przez 6 dni, “BS” – 1 saszetka/2l przez 6 dni, “Spartix” w tabletkach dla młodych.



Profilaktyka przeciw rzęsistkowi jest konieczna. Choroba powoduje duże straty młodych ptaków. Osłabiaj?c je, sprzyja wtórnym infekcjom. Nie da się bez tej profilaktyki hodować gołębi. W okresie lęgowym ?rodki przeciw rzęsistkowi dobrze jest podawać zaraz po zniesieniu jaj. Dzięki temu dorosłe ptaki w czasie klucia będ? miały ograniczon? ilo?ć pasożyta, a pisklęta będ? miały czas na nabycie odporno?ci. Dawkujemy podobnie jak przy leczeniu.



Uwaga – unikajmy podawania metronidazolu w okresie lęgowym!



Pasożyty żyj?ce w jelitach: robaki (nicienie, glisty, tasiemce) i kokcydia (pierwotniaki).



Pasożyty te uszkadzaj? ?cianę jelit i powoduj? zaburzenia w ich pracy. W efekcie przyczyniaj? się do otwarcia drogi mikroorganizmom chorobotwórczym. Uporczywe nawracanie chorób w gołębniku ?wiadczy o silnym zapasożyceniu. Choroby pasożytnicze rozwijaj? się łatwo, je?li gołębie maj? styczno?ć z wilgotnymi odchodami, np. na dachu, w wolierze.



Objawy zapasożycenia: uporczywe nawroty różnych chorób. Kał silnie uwodniony, często spieniony. Gołębie mog? przybierać postawę zwi?zan? z bólami brzusznymi: wygięty grzbiet, opuszczony ogon i skrzydła (podobnie wygl?daj? też przy innych zaburzeniach w przewodzie pokarmowym, np. salmonelozie).



Obecno?ć pasożytów wykrywa się badaniami laboratoryjnymi.



Ponieważ choroby pasożytnicze s? pierwotn? przyczyn? wielu chorób gołębi (głównie infekcyjnych), warto zaopatrzyć się we własny mikroskop i w prosty sposób na bież?co kontrolować stan zapasożycenia. Zachęcam, po kilku próbach badanie stanie się bardzo łatwe, a znaj?c stan zapasożycenia będziemy mogli zawczasu zapobiec chorobom. Obserwacje prowadzimy przy powiększeniu 300x. W przypadku rzęsistka pobieramy wacikiem ?luz z gardła żywego gołębia i rozprowadzamy go w kilku kroplach płynu fizjologicznego (0,9% roztwór soli kuchennej) na szkiełku mikroskopowym. Poszukujemy wiciowców – komórki zaopatrzone w wić, przypominaj?ce plemniki. Bardzo łatwo je zauważyć, ponieważ s? to obiekty szybko poruszaj?ce się w polu widzenia mikroskopu. Badaj?c pasożyty jelitowe, pobieramy kał z różnych czę?ci gołębnika przy badaniu stanu zapasożycenia całego stada lub od jednego podejrzanego osobnika, je?li chcemy sprawdzić przyczynę jego choroby. Po wymieszaniu, odrobinę kału rozpuszczamy w nasyconym roztworze soli kuchennej, w małym naczynku. Naczynko napełniamy maksymalnie do pełna, tak by roztwór prawie się przelewał. Po chwili na powierzchnię wypływaj? drobiny. Przykładaj?c do roztworu od góry szkiełko mikroskopowe, staramy się by przykleiły się one do szkiełka. Pod mikroskopem, na szkiełku wypatrujemy tylko regularnych form owalnych, przypominaj?cych jaja. Cysty kokcydii s? dużo mniejsze od jaj robaków. Badania s? łatwe, ponieważ interesuje nas wykrycie stanu silnego zapasożycenia – rzuca się wtedy w oczy duża obecno?ć jaj pasożytów. Przy małym zapasożyceniu nie podejmujemy leczenia.



Leczenie: robaki pasożytnicze: "Lewamisol 10%" - 3ml/l wody w pojniki przez 3-5 dni, a po 10 dniach "Systamex" - 4ml/l wody przez jeden dzień. Kokcydioza: bardzo dobry jest "Baycox 2,5%" w dawce 5ml/l wody do pojników przez 2 dni.



Profilaktyka: ponieważ pasożyty osłabiaj?c ptaki s? pierwotn? przyczyn? wielu innych chorób, w dobrze prowadzonej hodowli powinno się podawać ?rodki ok. 5 razy w roku. Podajemy powyższe dawki lecznicze.



Na pasożyty żyj?ce na ciele – krwiopijne i piórojady, podajemy ?rodki owadobójcze. Dobre s? na bazie “Ivermectin”, "Permethrinum". Wygodnym w użyciu jest “Parasit.ex” na bazie 10% Dichlorfosu – pojedyncze krople rozlewa się w miejscu przebywania gołębi - na siodełka, pod miskami lęgowymi.





Wypraktykowanym ?rodkiem na pasożyty wewnętrzne i zewnętrzne jest iniekcyjny “Ivomec” dla bydła, na bazie 1% ivermectyny. Podaje się go do picia gołębiom w dawce 1m/l wody. Dla lepszego wymieszania z wod?, trzeba go wcze?niej rozprowadzić w podobnej ilo?ci spożywczego alkoholu (1ml Ivomecu + 1ml alkoholu). W przypadku pasożytów wewnętrznych można stosować go zamiennie z systamexem!





Choroby bakteryjne układu pokarmowego i oddechowego.



Pierwsze powoduj? stany zapalne w jelitach. GroĄne bakterie tj. Salmonella sp., E. coli, bytuj? w sposób saprofityczny w jelitach i nie wywołuj? objawów chorobowych. Zaczynaj? się uzjadliwiać, gdy dochodzi do zaburzeń powodowanych przez inne czynniki np.: pasożyty, adenowirusa. Najbardziej naprzykrza się hodowcom salmoneloza.



Objawy: typowym objawem zapalenia jelitowego jest biegunka z charakterystycznym rzadkim, sfermentowanym kałem, często ciemnozielona. Choroba szybko się rozwija i atakuje wiele ptaków na raz. W wyniku zniszczenia ?cian jelita, ptaki nie przyswajaj? pokarmu, szybko chudn? i padaj?. Straty płynów spowodowane biegunk?, uzupełniaj? zwiększon? ilo?ci? spożywanej wody. Wygl?daj? na bardzo wyczerpane, siedz? skulone w k?cie, z nastroszonymi piórami. Z powodu bóli brzusznych przyjmuj? charakterystyczn? postawę: s? zgarbione, ogon i skrzydła maj? opuszczone (podobnie jak w przypadku pasożytów jelitowych). Często choroba występuje równolegle z innymi chorobami, jako efekt osłabienia gołębi.



Salmoneloza może objawiać się też zmianami w stawach lub zaburzeniami nerwowymi. Bardzo często skutkiem jej jest obniżenie płodno?ci.

Leczenie: przeciwko bakteriom, powoduj?cym stany zapalne jelit, stosujemy różne antybiotyki. Na przykład: antybiotyk Amoxycillinum w postaci: “Amoksiklaw 62,5%” - dawkowanie 2g/5l (!), “Biomox 80%” - 1,5g/l; antybiotyk Enrofloxacinum w postaci: “Baytryl 10%” - 1ml/l, “Scanoflox 10% oral” - 1ml/l, “Enrobioflox 10%” - 1ml/l; antybiotyk Norfloxacinum w postaci: “Norfloxacyna 10%” - 1ml/l; antybiotyk Difloxycynum w postaci “Difloxy 10%” - 1ml/l; antybiotyk Doxycyclinum w postaci “Doksycyklina 50%” - 2-3g/l i wiele innych. “Nifuramycin” – 2g/l. “Parastop” - 1 saszetka/2l. Wszystkie powyższe dawki podaje się na litr wody, do pojników. Bardzo dobrze jest robić iniekcję antybiotykiem tylko pojedynczym, chorym ptakom (pod skórę na tyle szyi, podobnie jak przy szczepieniu). Daje ona wysokie rezultaty w leczeniu. Najwygodniej iniekcję robi się, gdy jedna osoba praw? ręk? trzyma korpus ptaka, a lew? ci?gn?c za głowę, napina szyję. Druga osoba stoi naprzeciw. Lew? ręk? unosi skórę na tyle szyi, a w prawej trzymaj?c strzykawkę, wykonuje iniekcję – delikatnie pod skórę, nie w mię?nie szyi. Wkucie robimy na 1/3 długo?ci szyi (od góry). Z antybiotyków do iniekcji można polecić: antybiotyk Lincomycinum + Spectinomycinum w postaci: "Linco - Spectin"; “Baytryl 5%” - oba w dawce 0,2ml.



Nie zawsze wybrany przez nas antybiotyk będzie skuteczny. Najpewniejsze jest wykonanie antybiogramu, przez zawiezienie ptaków (czasami ich odchodów) do weterynaryjnego laboratorium. Często sami doprowadzamy, przez nierozważne stosowanie antybiotyków, że te wcze?niej użyte w naszym stadzie, staj? się nieefektywne. Tak jest w przypadku niedoleczenia choroby. Bakterie maj? wtedy szansę uodpornienia się na te antybiotyki. Bardzo ważny jest tu czas stosowania antybiotyków. Nie może on być krótszy niż 7-10 dni przez pojenie lub 5 dni iniekcyjnie. Dobrze jest nawet w jednym cyklu leczenia dodatkowo przeleczyć innym antybiotykiem przez kolejne 5-7 dni. Chodzi tu o dokładne wyeliminowanie bakterii chorobotwórczych ze stada.



Choroby infekcyjne zwi?zane z układem oddechowym: mykoplazmoza, ornitoza i najczę?ciej towarzysz?cy im zakaĄny katar o podłożu wirusowym.



Objawy: katarowy wysięk z nosa, gło?ne rzężenie, ?luz w gardle. W przypadku ornitozy oprócz kataru, gołębie maj? zapalenie spojówek z charakterystycznym sklejeniem i ropieniem powiek. Najczę?ciej te trzy choroby występuj? równolegle, często jako konsekwencja zniszczeń, powodowanych przez rzęsistka.



Leczenie: sprawdzaj? się antybiotyki: Tiamulinum w postaci: “Tiamutin 12,5%” - 2ml/l wody, przez 6-10 dni, potem można dać "Doksymed 50" - 0,5g/l wody, przez 5 dni. “Tiamutin” lub "Doksymed" można zast?pić antybiotykiem Tylosinum w postaci: “Tylan Soluble” - 1g/l wody. Inne ?rodki: “Gambazin” - 2,5g/l wody przez 5 dni, “Orni specjal” – 1 saszetka/2l wody przez 6-10 dni.



Zamgławianie/inhalacja jest jednym z najefektywniejszych ?rodków w walce z różnymi chorobami dróg oddechowych o mikrobiologicznym podłożu (bakterie, wirusy i grzyby)! Polega to na robieniu mgły z roztworu ?rodka dezynfekuj?cego o jak najdrobniejszych kroplach, tak by jak najdłużej utrzymywała się w powietrzu i ptaki j? wdychały. Najpro?ciej jest to robić pistoletem malarskim podł?czonym do sprężarki. Inhalację wykonujemy 0,5% wodnym roztworem Virkonu – pół herbacianej łyżeczki na litr wody, przez ok. 15 minut. Podczas zamgławiania zachodzi też dezynfekcja gołębnika, karmników! Przy leczeniu inhalację robimy co drugi dzień, przez tydzień.





Po leczeniu antybiotykami podajemy ptakom naturalne bakterie zasiedlaj?ce jelita. Może to być kwa?ne mleko/biojogurty dodane do ziarna lub gotowe preparaty bakteryjne. Na przykład firma Columbovet ma spreparowan? florę o bardzo bogatym składzie, pod nazw?: “Protexin soluble for pigeons” lub "Protexin aqua-boost for pigeons".Ten drugi ?rodek ma dodatki wzmacniaj?ce tj. witaminy i elektrolity, co jest ważne przy szybkim powrocie do zdrowia. Dodatkowo podajemy kwasy do picia, które wspomagaj? zasiedlanie i szybkie przywracanie równowagi w jelitach. Bakterie chorobotwórcze nie toleruj? tego ?rodowiska. Kwa?ne mleko ma już w sobie kwas mlekowy, można podawać też kwas jabłkowy, “Frasal”, “Drobiocid” lub inne przeznaczone dla drobiu.





Profilaktyka ogólna przeciw bakteriom chorobotwórczym. Najważniejsza w tej profilaktyce jest dezynfekcja gołębnika. Pomaga utrzymać równowagę między ptakami a drobnoustrojami. W celach profilaktycznych dezynfekcję robimy kilka razy w roku. Czę?ciej może się zem?cić. Nikt nie może długo żyć w sterylnych warunkach! Zarazki w małej ilo?ci pobudzaj? odporno?ć - s? naturaln? szczepionk?. Dezynfekcję dobrze jest robić w formie zamgławiania 1% roztworem Virkonu (w obecno?ci ptaków dawki 0,5% lepiej nie przekraczać, ze względu na podrażnienia oka).



Skutecznym ?rodkiem dezynfekcyjnym przeciw wszelkim zarazkom i pasożytom jest wypalanie gołębnika palnikiem gazowym. Dobrze jest to robić w trakcie odrobaczania gołębi, pozbędziemy się wtedy jaj pasożytów z podłoża i szybkiego, ponownego zapasożycenia. Wcze?niej trzeba posprz?tać łatwopalne rzeczy (np. pióra, słomę, trociny). Następnie skropić mocno gołębnik (np. rozpylaczem ogrodowym), by zwi?zać jaja pasożytów z podłożem. Dla ostrożno?ci najpierw delikatnie wypalić ostatnie palne resztki i mieć przy sobie wodę.



Przewód pokarmowy przed bakteryjnymi infekcjami chroni podawanie różnych kwasów i spreparowanej flory jelitowej. Służ? one stabilizacji ?rodowiska jelita. Podawanie tych ?rodków przez cały rok, z częstotliwo?ci? 1-2 razy w tygodniu, gwarantuje wysok? zdrowotno?ć stada! Tak? profilaktykę nazywa się dzi? “probiotyczn?” (“pro”- dla, biot – życie). Nasi dziadowie już dawniej wiedzieli co dla nich dobre – kwa?ne mleko, kiszonki. I stosowali też cykliczny post. Mówi się o nim dzi?, że oczyszcza organizm z jadu, pasożytów, mikroorganizmów chorobotwórczych i zbytecznego tłuszczu oraz pobudza apetyt. A apetyt to zdrowie.



W profilaktyce przeciw salmonelozie stosuje się szczepienia. Duż? skuteczno?ci? ciesz? się niemieckie szczepionki oparte na żywych bakteriach, np. “Zoosal T” - podajemy iniekcyjnie 0,5ml.





Grzybica to bardzo częsta i ciężka choroba. Według weterynarzy połowa gołębi pada w Polsce z powodu grzybicy! Najczę?ciej spowodowana jest karmieniem ptaków złej jako?ci ziarnem. Pojawia się w deszczowe lata, gdy ziarno podczas ro?nięcia w polu zostaje zaatakowane przez grzyby. Nie chodzi tu o widoczne ple?nienie, grzyb bowiem rozwija się wewn?trz surowego ziarna, jeszcze w polu. Pewnym zabezpieczeniem jest kupowanie zboża opryskiwanego przeciwko grzybom. Ciekawostka – w Holandii, gdzie używa się dużo chemii w rolnictwie, grzybica u gołębi nie występuje. Inne warunki sprzyjaj?ce grzybicy – gdy w gołębniku jest słaba wentylacja i wysoka wilgotno?ć powietrza (widać jak na odchodach rozwijaj? się ple?nie). Grzybicę łatwo pomylić z innymi chorobami infekcyjnymi. Istnieje tu niebezpieczeństwo, że je?li w przypadku grzybicy podamy antybiotyki, to tylko ptakom zaszkodzimy. Antybiotyki bowiem sprzyjaj? rozwojowi grzybicy.



Objawy: jak j? rozpoznać? Bardzo często rozwija się na drogach oddechowych, a szczególnie na workach powietrznych. Ptaki ciężko oddychaj?, często jest to gło?ne chrypienie i bardzo słabo lataj?. Często nie mog?c podlecieć, nocuj? na ziemi! Drug? odmian? choroby jest zatrucie spowodowane toksynami, które wytwarzaj? grzyby. Podtruty ptak (podobnie jak człowiek po przepiciu), nie ma apetytu, nie trawi ziarna, zalega ono długo w wolu i gnije. Ptak chudnie i po 1 - 2 tygodniach ginie. Charakterystyczne dla grzybicy jest to, że stan stada wygl?da na ogólnie dobry, a tylko pojedyncze ptaki co kilka tygodni padaj?.



Leczenie: w przypadku infekcji grzybiczej najlepsze rezultaty daje inhalacja. Można j? robić: 0,5% roztworem Virkonu, roztworem siarczanu miedzi w proporcji jedna łyżeczka od herbaty na 8 litrów wody oraz preparatami jodowymi, np Aspergistral. Innymi sposobami bardzo trudno jest wyleczyć grzybicę. Grzyb bardzo często zasiedla worki powietrzne, a te nie s? ukrwione, więc ?rodki podane inn? drog? niż inhalacyjn?, tu nie docieraj?. Można próbować z "Biolugolem" (preparat jodowy) - 1ml/7l, siarczanem miedzi 1g/5l wody w pojniki. Podczas choroby ?rodki te podajemy długo, co najmniej po 2 tygodnie!



Przy zatruciach toksynami podajemy ?rodki osłaniaj?ce w?trobę, np: „Hepawit”, „Sodiazot”. Duż? poprawę obserwowałem po podaniu “Colcarnivitu” (Columbovet).



Profilaktyka: przeciw grzybicy najlepiej sprawdza się zamgławianie w formie powyższej inhalacji. Można też próbować podawać "Biolugol" - 1ml/7l wody 1-2 razy w tygodniu i dodatkowo siarczan miedzi - 1g/5l wody 2 razy w miesi?cu, stale przez cały rok. MiedĄ w takiej ilo?ci dobrze też wpływa na ogólny rozwój organizmu, jako mikroelement.





Choroby wirusowe w ostatnim czasie staj? się największym zagrożeniem dla ptaków. Szybko opanowuj? stado i często powoduj? duże straty. Dzisiaj znanych jest ich wiele oraz pojawiaj? się nowe: paramyxowiroza, ospa, adenowiroza, herpeswiroza, cyrkowiroza, reowiroza i inne. W ?rodowisku zewnętrznym na wirusy działa wiele ?rodków dezynfekcyjnych, ale do leczenia choruj?cych gołębi nie ma skutecznych lekarstw.



Objawy s? specyficzne dla poszczególnych chorób.



Ospa – towarzysz? jej charakterystyczne guzy na skórze głowy u piskl?t. Osłabienie i wtórne infekcje tj. ropienie, prowadz? do dużych strat u młodych. Paramyksowiroza tzw. kręciek – atakuje m.in. układ nerwowy, nerki. Objawy nerwowe – wykręcanie głowy i utrata równowagi. Podobne s? jednak w przypadku salmonelozy typu nerwowego. Z powodu zaburzeń pracy nerek następuje wydalanie dużych ilo?ci moczu - poliuria. Kał leży w dużej plamie błyszcz?cego moczu (srebrzysty efekt od białych kryształków kwasu moczowego). Wirus nie powoduje zmian w jelitach, więc sam kał z jego powodu nie jest sfermentowany. Nie zawsze można to wykorzystać, ponieważ salmoneloza występuje często równolegle, jako wtórny efekt osłabienia spowodowanego przez wirusa, a powoduj?c zaburzenia w jelitach, zmienia postać kału na sfermentowany.



Adenowiroza – zaburzenia w pracy w?troby, czasami jelit. W tym drugim przypadku objawem jest wodnista biegunka i często dochodzi wtedy do wtórnych powikłań bakteryjnych (E. coli). Czasami zwracanie z wola. Mog? towarzyszyć jej nagłe upadki, od zakażenia 1-2 dni!



ZakaĄny katar gołębi powodowany jest przez herpeswirusy. Objawia się kichaniem, wydzielin? z nosa zatykaj?c? otwory nosowe i powoduj?c? swędzenie. W gardle widoczne s? żółte naloty. Często towarzyszy ornitozie i mykoplazmozie.



Leczenie: chorym ptakom możemy pomóc tylko ?rodkami wzmacniaj?cymi tj. witaminy, elektrolity. W przypadku powikłań bakteryjnych podajemy także antybiotyki.



Profilaktyka przeciw chorobom wirusowym. Przychodzi czas, że bez szczepień ochronnych trudno będzie prowadzić hodowlę. Szczepienia pobudzaj? odporno?ć. Podstawowe to "Mykosalmowir" lub “Salmowir”. Je?li w okolicy występuje ospa, szczepimy “Poxvac K”. Rejestrowana jest w tej chwili, wypraktykowana przez hodowców, słowacka szczepionka przeciw Herpeswirusowi. Pamiętajmy, że do momentu szczepień, szczepionkę trzeba przetrzymywać w lodówce (od 2 do 8 stopni +) i nie wolno jej ogrzać w trakcie transportu. Szczepić można tylko zdrowe ptaki, poza okresem pierzenia i po wcze?niejszym odrobaczeniu! Dzień przed i po szczepieniu nie można podawać żadnych lekarstw i stosować dezynfekcji.



Dla zwiększenia odporno?ci ptaków stosuje się immunostymulatory, np: 'Lewamisol”, “Aedonosan”, wyci?g z jeżówki Echinacea.. Na przykład odpowiednio podany Lewamisol pobudza ogóln? odporno?ć, działa podobnie jak szczepionka. W tym celu podaje się go do pojników w bardzo małej dawce - maksimum 0,1ml/l wody (!), dwa razy w miesi?cu, przez cały rok.



Uznanym ?rodkiem w profilaktyce wielu chorób pasożytniczych, bakteryjnych i wirusowych jest wyci?g z czosnku.



- - - - - - - - - - - -



Przy wszystkich chorobach leczenie wspomagamy ?rodkami wzmacniaj?cymi: witaminy, elektrolity, glukoza, miód. Polecam iniekcyjne podawanie “Duphalyte”, 2-3ml pod skorę na tyle szyi, przez kilka dni. Duphalyte działa podobnie jak kroplówka dla ludzi. Najbardziej ciężkie choroby zwi?zane s? ze zniszczeniem ?cian jelita (samoneloza, kokcydioza,robaczyca jelitowa) i dlatego gołębie w tych przypadkach długo powracaj? do zdrowia. Iniekcja Duphalyte w tym przypadku robi cuda. Można go też podawać dla całego stada do picia, w dawce10ml/l wody. Dobry jest "Protexin aqua-boost for pigeons", podawany do wody w pojniki. Składa się z witamin, elektrolitów i flory jelitowej, co przyczynia się do wzmocnienia i szybkiego przywrócenia równowagi w ?rodowisku jelitowym.



Biegunki towarzysz?ce różnym chorobom układu pokarmowego, powoduj? duże straty mikroelementów. Niedobory należy uzupełniać, podaj?c elektrolity.



Stosuj?c lekarstwa powinni?my być ostrożni. Dokładnie dawkować, inaczej mog? bardziej zaszkodzić, niż pomóc. Dawkowanie często podawane jest na litr wody do picia. Przyjęto, że litr wody wypija 20 gołębi w ci?gu doby. Jest to uproszczenie służ?ce orientacji. Prawidłowo lekarstwa podaje się w przeliczeniu na kilogram masy ciała. Kiedy jest gor?co, gołębie wypijaj? wody więcej, a je?li lekarstwa s? niesmaczne, to ich roztworu wypijaj? mniej. W takich przypadkach powinni?my uwzględniać poprawki.





W hodowli powinni?my eliminować warunki sprzyjaj?ce rozwojowi chorób, a lekarstwa pozostawić na najwyższej półce. Nie nadużywać ich - na pewno zdrowym ptakom zdrowia nie dodadz?. Warto skupić się też na selekcji jako?ciowej ptaków - pod względem siły, wytrzymało?ci, odporno?ci na choroby. Słabe i chorowite osobniki eliminować. Dzięki temu hodowla nasza stanie się łatwa, przyjemna i oszczędna.





W ci?gu roku ptaki przechodz? trudne okresy tj. lęgi, lotowanie, pierzenie. By je wspomóc i by?my mogli osi?gn?ć lepsze wyniki, specjalnie je do tego przygotowujemy. Przed każdym z tych okresów uwalniamy gołębie od pasożytów. ?rodki na rzęsistka podajemy po każdym zniesieniu jaj i przed lotowaniem.





Profesor B. F. Biessarabow pisze: “prawidłowe karmienie – to zdrowe gołębie”. Ziarno powinno być wysokiej jako?ci. Powinno być różnorodne w składzie, by zapewnić niezbędne składniki do życia. Konieczny jest dostęp do zieleniny, witamin, drożdży, mineralnych składników i żwirku jako trawiennych gastrolitów. Zim? dobrze jest dodawać ?wieżo skiełkowane ziarno.





Podsumowanie.



Gwarantem zdrowotno?ci s?:



1/dobre warunki hodowlane<p> </p>2/profilaktyka : - odrobaczanie,<p> </p>- probiotyka,<p> </p>- dezynfekcja,<p> </p><p>- szczepienie.</p>

Dzięki temu nasze ptaki będ? miały więcej sił do walki z chorobami zakaĄnymi, wywoływanymi przez drobnoustroje – bakterie, wirusy, grzyby!





Zagadnienia zdrowotne to tylko czę?ć dobrej hodowli. Stwórzmy ptakom optymalne warunki życia – pozwólmy im prawidłowo funkcjonować, zaspokajać potrzeby biologiczne, fizjologiczne i psychiczne. W gołębniku zapewnijmy im przestrzeń życiow? tj. posiadanie własnego terytorium – miejsca odpoczynku, pielęgnacji ciała i lęgu, czy możliwo?ć swobodnego przemieszczania się. Zapewnijmy możliwo?ć przejawiania różnych zachowań, szczególnie stadnych. Ustalon? hierarchię starajmy się jak najrzadziej burzyć (np. z powodu wymiany ptaków). Zapewnijmy im spokój, by mogły swobodnie adaptować się do stresów. Pamiętajmy, że wszystko co powoduje ci?głe stresy tj. częste manipulacje, przegęszczenia, strach - przyczynia się do obniżenia odporno?ci na choroby. Pamiętajmy też, że odczuwaj? cierpienie. Można powiedzieć, że dzięki temu ptaki osi?gn? specyficzny stan równowagi w ?rodowisku gołębnika - “DOBROSTAN”. To wszystko ma wpływ na ich zdrowie, żywotno?ć, kondycję, rozród, a dla nas pozwala osi?gać sukcesy hodowlane.



Bogdan Przystupa

podziękowanie



Dziękuję za rady lekarzom weterynarii: Aleksandrowi Weiler, Juliuszowi Jatczak, Adamowi Piłaszewicz oraz kolegom hodowcom: Piotrowi Rampca i Andrzejowi Marko.
Zobacz profil autoraWy¶lij prywatn± wiadomo¶ćOdwiedĽ stronę autora Powrót do góry
buła




Doł±czył: 08 Lis 2014
Posty: 1017
WysłanyWysłany: Pon Lut 09, 2015 15:48
PostTemat postu : 
Odpowiedz z cytatem

Im mniej hodowca wie o leczeniu gołębi tym lepiej.Najlepsza jest pani doktor Siekierka.
Zobacz profil autoraWy¶lij prywatn± wiadomo¶ć Powrót do góry
witek17




Doł±czył: 05 PaĽ 2006
Posty: 246
Sk±d: Police
WysłanyWysłany: Czw Lut 12, 2015 21:43
PostTemat postu : 
Odpowiedz z cytatem

Nie ma mocnych, zawsze się znajdzie agent specjalnej troski.
Zobacz profil autoraWy¶lij prywatn± wiadomo¶ć Powrót do góry
Ramstein




Doł±czył: 16 Lut 2015
Posty: 1
WysłanyWysłany: Pon Lut 16, 2015 1:41
PostTemat postu : 
Odpowiedz z cytatem

Dlaczego uważacie, że im mniej wie tym lepiej?

_________________
Lux Interiors
Zobacz profil autoraWy¶lij prywatn± wiadomo¶ć Powrót do góry
RyszardTosnowiec




Doł±czył: 21 Mar 2009
Posty: 2412
WysłanyWysłany: Nie Kwi 12, 2015 14:35
PostTemat postu : 
Odpowiedz z cytatem

Szczepienie ochronne gołębi , porady - filmik - kliknij https://www.youtube.com/watch?v=z3DO9rVt4no
Zobacz profil autoraWy¶lij prywatn± wiadomo¶ćOdwiedĽ stronę autora Powrót do góry
gregor588




Doł±czył: 15 Lut 2016
Posty: 10
WysłanyWysłany: Pon Lut 15, 2016 11:39
PostTemat postu : 
Odpowiedz z cytatem

ja staram się zapobiegać różnym chorobom stosuj±c w gołębniku ¶rodki do dezynfekcji.
Zobacz profil autoraWy¶lij prywatn± wiadomo¶ć Powrót do góry
Wy¶wietl posty z ostatnich:    
Zobacz poprzedni temat Zobacz poprzedni temat
Napisz nowy tematOdpowiedz do tematu

Skocz do:   

Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityk± Plików Cookies.
Możesz okre¶lić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przegl±darce.


Powered by phpBB © 2001, 2006 phpBB Group
style : saphir :: valid : xhtml css